—გამარჯობა,
—გაგიმარჯოს,
—შემიძლია დაგეხმაროთ?
—პირიქით მე ვაპირებ თქვენს დახმარებას
—ეგ, როგორ?
—მე თქვენი წარსული ვარ…. თავს რატომ მარიდებთ? აი, გაწითლდით კიდეც..
—უბრალოდ…. გამახსენდით და…
—ჰმ… თქვენ სახეზე მაინც დაგეტყოთ სინანული. ზოგი კი უბრალოდ გარბის და სისულელეს მიწოდებს.
—რას მირჩევთ?
—უბრალოდ გახსოვდეთ, რომ წარსული არსებობს და ის შეიძლება ოდესმე შეგხვდეთ.
—და მორჩა?
—თქვენ ეს უბრალო რამე გგონიათ? აბა, გაიხსენეთ რამდენ ადამიანს ახსოვს თავის შეცდომები და ფიქრობს მათ გამოსწორებაზე? ზოგი, არათუ ფიქრობს, რომ შეცდომა გამოასწოროს, არამედ ჰგონია, რომ არც დაუშვია.
— მართალი ბრძანდებით………
—ვიცი, რომ მართალი ვარ… ეჰ, წავედი… წავედი… კიდევ ბევრი მყავს სანახავი….
Like this:
One blogger likes this post.
შეიძლება მართლაც მსგავსია, ისე მაინტერესებს ეგ, ავტორი და ნაწარმოები. ლიბჯის ლინკი ხომ არ გაქვთ? ან სახელი და გვარი მითხარით, მე ვნახავ.